چو رخسارت گل رنگین نباشدشکر چون لعل تو شیرین نباشد

بدیدم عارض و روی تو گفتمبدین خوبی گل و نسرین نباشد

نهان داری میان لعل پروینبه لعل اندر نهان پروین نباشد

وفا می‌کن به رغم خوب رویانکه خوبان را وفا آیین نباشد

مکن جور و جفا بر ما از این بیشجفا بر عاشقان چندین نباشد

اگر چه عاشقان بسیار داریولی چون من یکی مسکین نباشد

مرا ای خسرو خوبان چو فرهادنصیبی زان لب شیرین نباشد

سری را کآستانت گشت بالیندگر او را سر بالین نباشد

مرا روزی به دست آید شب وصلولیکن چون شب دوشین نباشد

کسی کاو جز به وصلت شادمان نیستچرا در هجر تو غمگین نباشد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. همام اندر غزل دُر می‌چکاندز تو باری کم از تحسین نباشد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love