مراست هر طرف از سیل اشک دریاییکجا روم چه کنم ره نمی برم جایی

Göz yaşım ətrafıma dərya kimi çəkmiş hasar,Nə yerim var qalmağa, nə qaçmağa bir çarə var.

نمی کنند بتان میل عشق بازان حیفکه ضایع است هنر نیست کارفرمایی

Mehr salmazlar gözəllər binəva aşiqlərə,Eşq bağında gül açmaz, il boyu olsa bahar.

شکایت غم عشق از کسی نمی شنوممگر که نیست درین شهر ماه سیمایی

Etməyir kimsə şikayət eşqdən bu şəhrdə,Bu diyar içrə məgər yoxdur gülüzlü bir nigar?

کجا حریف جنون منند مردم شهرمن و مصاحبت آهوان صحرایی

Həmdəmi vəhşilər olmuş çöldə mən divanənin,Şəhr qazisinə əvvəldən yoxumdur etibar.

نه من همین سر سودای زلف او دارمسری کجاست که خالی بود ز سودایی

Təkcə başım düşməmişdir zülfünün sevdasına,Mən kimi düşmüş bu sevdayə hamı biixtiyar.

چنین که کار تو عاشق کشیست هر ساعتنمی شود سر کوی تو بی تماشایی

Böylə kim, sən öldürürsən binəva aşiqləri,Asitanın torpağı olmuş yəqin bir laləzar.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. دلا فضولی بی دل قرار چون گیردکه یک دلست درو هر زمان تمنایی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ey Füzuli, hər zaman könlündə var bir arizu,Könlünü dildarə vermişsən, olubsan biqərar.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love