مراست هر طرف از سیل اشک دریاییکجا روم چه کنم ره نمی برم جایی

نمی کنند بتان میل عشق بازان حیفکه ضایع است هنر نیست کارفرمایی

شکایت غم عشق از کسی نمی شنوممگر که نیست درین شهر ماه سیمایی

کجا حریف جنون منند مردم شهرمن و مصاحبت آهوان صحرایی

نه من همین سر سودای زلف او دارمسری کجاست که خالی بود ز سودایی

چنین که کار تو عاشق کشیست هر ساعتنمی شود سر کوی تو بی تماشایی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. دلا فضولی بی دل قرار چون گیردکه یک دلست درو هر زمان تمنایی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love