هر که او عاشق جمال بودشاهدش خود گواه حال بود

گر بود پاکباز شاهد نیزپاک و روشن‌تر از زلال بود

حال اگر برخلاف این باشددوستی هر دو را وبال بود

چشم خود را به آب شرم بشویتا که شایسته جمال بود

حیف باشد که دیده بی‌آبتشنه مشرب وصال بود

هیمه ز آتش چو سرخ شد آخرهمه خاکستر و زگال بود

زر صافی نهاد را ز آتشسرخ‌رویی با کمال بود

وان که او مرد حال شد چو همامفارغ از بند قیل و قال بود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. هست امیدم که بهره‌ای ز وصالیابد و فارغ از خیال بود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets