ز کوی دوست مرا ناگزیر خواهد بودوگر گذر همه بر تیغ و تیر خواهد بود

از آب دیده من در میان منزل دوستبه هر طرف که روی آبگیر خواهد بود

ز بیم غیرت صاحب‌دلان در آن منزلگمان مبر که کسی جای‌گیر خواهد بود

مباش منکر فریاد ما که مستان راهمیشه بر در خوبان نفیر خواهد بود

مدام تا که بود نوبهار و موسم گلز عندلیب چمن پر صفیر خواهد بود

تو را که بر سرگل زلف عنبرافشان استچه احتیاج به مشک و عبیر خواهد بود

به عهد روی تو ما را شب چهاردهمکجا فراغت بدر منیر خواهد بود

در آن زمان که ز جان یک نفس بود باقیهنوز یاد توام در ضمیر خواهد بود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. میان مجمع صاحب‌دلان حدیث همامچو هست ذکر شما دل‌پذیر خواهد بود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring