Qubanın ağ alması
Qələmələr gümüşü,Yollar isə dolayı.Heç şey gözə dəyməyir.Bağ-bağatdan savayı.
Ağaclar cərgə-cərgə.Meyvəsi ulduz sanı.Almaların şah ətriMəst eləyir insanı.Dodağıma toxunurÇarpaz budaq alması.Ürəyimdən səs gəlir:Qubanın ağ alması!..
Qubada qızıl payızFəsillərin şahıdır.Üfüqdən keçən buludUlduzların ahıdır.Çünki, səyyarələr dəParıldamır bu qədər...– Gözəl qız, fikrə getmə,Səbəti al, alma dər.Bil ki, bu almadadır.Hər dərdin sağalması,Əllərin tək ağarır.Qubanın ağ alması.
Şair, baxma ağacaBir alma da qalmadı.Yanağından boylananOndan da şux almadı.Qızıl ala rəngi var,Ah, necə də qoşadır,Qaşların da budaq təkÇatılıb, baş-başadır.Qız, “yox”.. demək istədi.Dedim: – Dinlə, qadası,Zəhmətinin barıdırQubanın ağ alması!..
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/islam-seferli-qubanin-ag-almasi
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Mən oldum hüsnünə heyran,A qız sənin, a qız sənin,
Ey bivəfa, qoyubsan əcəb qalə tək məniEy bivəfa, qoyubsan əcəb qalə tək məni,Hicran odun əhatə edib halətək məni.
Mürəbbə: Huş ilə sevdiyim, dinlə zarımıHuş ilə sevdiyim, dinlə zarımı,Heç bundan ziyadə ah-zar olmaz.
BaramaUstalar, qulaq verin, tərif edim baramanı,İbtida sərtu çıxmırhi dökürəm baramanı,