Zülfi yüzündən irağ ömrüm keçər matəm bilə,Necə keçsün bir kişinin sübhü şami ğəm bilə.

Eylə kim, ağlar gözüm səndən irağ irməz əcəb,Seyli-əşkim yıxsa bu taqi-fələgni ğəm bilə.

Ləbləründən ayru ağudur əgər versə mana,Abi-heyvan şərbəti iylə ki, cami-Cəm bilə.

Kimsədən buyi-vəfa çün gəlməz, ey dil, imdidən,Aşinalıq qılmagil nəsli-bəni adəm bilə.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Könlümün zəxminə mərhəm qoymagil, ey KişvəriKim, sağalmaz tiği-hicran yarəsi mərhəm bilə.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love