قصاب یکی دنبه برآورد ز پوستدر دست گرفت و گفت وه وه چه نکوست

با خود گفتم که غایت حرصش بینبا اینهمه دنبه، دنبه میدارد دوست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets