هر کارد که از کشته خود برگیردو‌َاندر لب و دندان چو شکر گیرد

گر بار دگر بر گلوی کشته نهداز ذوق لبش زندگی از سر گیرد

Öldürüb bir kəsi bıçaqla əgər,O şirin ləbində tutsan bir qədər,Sonra o bıçağı vursan ölüyə,Dodağın zövqündən ölü dirilər.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love