از بس که کند زلف تو با روی تو نازبیم است که از رشک کنم کفر آغاز

من بندهٔ بادی شوم ای شمع طرازکو زلف تو را ز روی بر دارد باز

Zülfün necə eylər üzünə naz, gör bir,Qorxum var olum paxıllığımdan kafir.Mən bəndəsi ollam o yelin, ağ üzdənQaldırmağa görsün saçını bir tədbir.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love