ساقیا فصل بهار است و هوای گشت باغ
ساقیا فصل بهار است و هوای گشت باغبوی گل کی میکند بیباده ترطیب دماغ
خیز و در ساغر بریز آن آب آتش رنگ راکز لطافت در شب تاریک سوزد چون چراغ
می بده ساقی به آن نیّت که باشی عمرهاشاهد بزم و تذرو گلشن و آهوی زاغ
هر چه داری صرف می کن تا در این ویرانهایور نه تا مردن کند سودای گنجت بیدماغ
گنج آن باشد که با معشوق سیمینغبغبیواکشی مستان و خاطرجمع در کنج فراغ
تا توانی می به دست آورد که در صحن چمنلاله را عمر کم و آن جام خالی کرده داغ
بوالهوس را بهرهای از احتشام عشق نیستفر اقبال هما کی سایه اندازد به زاغ
عزت داغ دل پرخون شناس و شکر کنتا به سان لاله دائم مشک ریزندت به باغ
گویمت مجذوب تدبیر غم ایام چیستروز و شب می نوش تا هرگز نباشی بیدماغ
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/meczub-qezel-131
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Şuri-eşqin eyləyib bəs ki, məni divanə,Şohreyi-şəhr olubam aləm-əra əfsanə.
YoxdurEy canım cəlladı, ömrüm yağısı,Məgər səndə zalım din iman yoxdur,
Dərbəndə gəlSalam olsun sənə, ey aşiq Valeh,Hünərin var isə bu Dərbəndə gəl,
Afitabi-dilbəri ruyi çün mahındır sənünAfitabi-dilbəri ruyi çün mahındır sənün,Afitabə sayəban türfi-külahundur sənün.