بی‌طمع باش و عافیت‌ها کنترک این خوی و خاصیت‌ها کن

صبح تا شام در توکل کوشچاشت تا شام عافیت‌ها کن

بفشان خرقه را ز گرد ریاخاک در چشم معصیت‌ها کن

نفسی گر امان دهد اجلتفخر آن گه به عاریت‌ها کن

طفل بدخو شده ز حرص دلتقانعش ساز و تربیت‌‌ها کن

مرض حرص چون به طول کشدفکر اسباب تعزیت‌ها کن

چون قناعت علاج حرص کندروی دل بین و تهنیت‌ها کن

قوُت عجز کار میسازدعجزها بهر تقویت‌ها کن

از جهان خراب چون مجذوبگوشه‌ای گیر و عافیت‌ها کن

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets