ز بس پیچیدهام خود را به فکر نازکاندامی
ز بس پیچیدهام خود را به فکر نازکاندامیخیالی گشتهام موهوم آن هم نارس خامی
ز اندوه که میکاهد به امّید که میبالداگر ننمودهای خود را به ماه از گوشه بامی
ز اعجاز که میآید به غیر از لعل میگونتکه سازد یک جهان دل را فدای خود به پیغامی
ز محنتهای هجر ای دل مشو نومید از وصلشکه باشد خنده صبحی پس از اندوه هر شامی
به شادی بگذران با می اجل تا کی رسد از پیچنین گفتند چنگ و نی به رند دردی آشامی
ز مردن تا قیامت عقده بسیار است در راهتدر این ره نه فلک هم حلقه تنگیست از دامی
چو کاهی میرود بر باد اگر تخت کیان باشدسر و کار تو با گور است اگر خود شاه بهرامی
در این غمخانه تنگ از دو دل بگریز فرسخهادویی کی راست آید بیکجی در مغز بادامی
ز دستت تا برآید شاد کن از خویش دلها رامکرر با تو این گفتم بیا ساقی بده جامی
بود مجذوب قدرش برتر از افلاک در همّتبه نیکی گر برآرد مشت خاکی در جهان نامی
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/meczub-qezel-231
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Wine and the tavern
Ey nəzakət çəməni içrə xüraman, gözəlim!Xubilik kişvərinin təxtinə sultan, gözəlim!
Ləbindən aşiqə olsaydı istifadə yeriLəbindən aşiqə olsaydı istifadə yeri,Qədəhdə qanə dönüb qalmaz idi badə yeri.
ÜçBir gün bir şəcər gördüm,Gülünün yarpağı üç.
“Ey zahidi-bizövq o məscid ki, sənin var”Ey zahidi-bizövq o məscid ki, sənin var,Olsaydı mənim, mən onu meyxanə edərdim.