امشب که بی‌‌تو شیشه دمی جلوه‌ساز بودبی‌نورتر ز جبهه کاهل‌نماز بود

فکرم به یاد زلف پریشان در همتپیچیده بود درهم و شب هم دراز بود

در اشتیاق بزم وصالت به فال نیکچشمم به روی ساقی و گوشم به ساز بود

ناگاه صبح گشت و تو مستان چو آفتاباز در درآمدی و در فیض باز بود

من هم‌چو آفتاب‌پرستان ز دیدنتمشغول سجده گشتم و وقت نماز بود

گفتی بنوش جام و صبوحی و شکر کنکز طاعت من و تو خدا بی‌نیاز بود

آمد به بزم و نورفشان شد چو آفتابرخساره‌ای که پرده‌نشین همچو راز بود

شکر خدا که این دل ناشکر بی‌قرارشد صاف و دید کز چه سبب در گداز بود

روشن دلم ز پرتو ماهی که سال‌هالطف خدا حصار و مقامش حجاز بود

اقبال یار و طالع مجذوب کار کردچون نیتش به خیر و خدا کارساز بود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern