دل من آیینه تست مصفا دارشاز پی عکس رخ خویش مهیّا دارش

رخ زیبای ترا آینه میبایداز برای زرخ زیبای تو زیبا دارش

حیف باشد که بود نقش من و باد رویاز پی نقش توئی نقش من و ما دارش

خلوت خاص پر از شورش و غوغا خوش نیستخالی از ولوله و شورش و غوغا دارش

چو تماشای رخ خویش در او خواهی کردپاک از بهر نظرگاه و تماشا دارش

چونکه چوگان سر زلف ترا گوی بوددایماً گوی صفت بیسر و بی پا دارش

گاه مشتاق تر از دیده و امق سازشگاه معشوق تر از چهره عذرا دارش

گرچه ساحل بود از موج مدارش خالیور چو دریاست پر از لولو لالا دارش

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مغربی مفرد و یکتاست دلارام راممظهر اوست دلت مفرد و یکتا دارش

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love