ای صفاتت حجاب چهره ذاتذات پاکت ظهور بخش صفات

آفتاب رخت چو تابان گشتمنهدم شد ز نور او ظلمات

لب تو بر جهان مرده دمیدنفسی زان بیافت حیات

آنجهان در خروش و جوش آمدپیش مهر رخ تو چون ذرّات

عالمی را چو نفی بود عدملب جانبخش تو نمود اثبات

جنبش از توست جمله عالم راورنه دارد عدم سکَون و ثبات

از چه شد عالمِ فقیر غنیگر نکردی برون ز گنج ذکوات

وانچه او آدمش همی دانندنسخه عالم است و مظهر ذات

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مغربی آنچه عالمش خوانندعکس رخسار تست در مرآت

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets