ای روی تو مهر و کَون ذراتذات تو برون ز نفی و اثبات

ذرّات کجا رسند در مهرذرات کجا و مهر هیهات

اسماء و صفات کَون هر یکدر ذات تو اند محو لذّات

نی اسم و نه نعت بود آنجانه رسم و نه شکل و وضع همتات

چون خاست ظهور از مظاهراسما و صفات را کمالات

موجود شدند بهر این کارارضین و عناصر و سماوات

مسطور معین و مبینشد برورق وجود آیات

از روی نگار و از قوابلدیدیم عیان بی محادات

یک معنی و صد هزار صورتیک صورت و صد هزار مرآت

مصباح رخ ترا نگاراکَونین زجاجه است مشکوات

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مهر تو بغربی عیان شدبا آنکه عیان از اوست ذرّات

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets