چه باده است که مست است میفروش از ویکسیکه خورد نیاید دگر بهوش از وی

چه باده است که مست و خراب اوست مداممدام در دل خمها بجوش از وی

چه باده است ندانم که میدهد ساقیکه باده مست و خراب است و باده نوش از وی

چه چهره بود که هر سوی چهره بنمودچه نقش بود که برخاست آن نقوش از وی

چو بحر قطره از آن می بخورد شد سرمستبجوش آمد و در جنبش و خروش از وی

بیا بیا سخنی گو از آن صنم با مننمیسزد که شوی پیش ما خموش از وی

بگوش هوش کس امروز می نیارد گفتدل آنچه سمع روانش شنیده دوش از وی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چو مغربییست ترا خازن خزانه رازدر خزانه اسرار مپوش از وی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern