شهدتُ فیک جمالاً فنيتُ فیه بِذاتيقتلتَني بِلِحاظٍ و ذاک عینُ حیاتي

ز چشم مست و خرابت مدام مست و خرابمولیس نَشوَةَ في الحبِّ من کُؤُوس سُقاتي

چو از جمیع جهات است جلوه‌گاه تو چشمملقد جلوتَ علی عینِ من جمیع جهاتي

و کیف تُشبه حُسناً بک المِلاحُ جمیعاًملاح و ملح اُجاجی تويی که عین فراتی

به حُسن و خُلق و شمایل به هیچ خلق نمانیکه بس حمیده‌خصالی و بی‌جمیل‌صفاتی

نه هجر توست هلاکم؛ ز وصل توست نجاتمرأيتُ فيه هلاکي وجدتُ فیه نجاتي

به عزم کعبهٔ کویَت؛ برای دیدن رویتقطعتُ وصلَ ثِقاتي؛ دخلتُ فی الفلواتي

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. دخلتُ تیه ظلامٍ لأجلِ وصلک حباًکه همچو چشمه حیوان نهفته در ظلماتی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Separation