دل غرقه انوار جمالی و جلالی استبر وی نظر از جانب دلبر متوالی است

دل منظر عالی و نظرگاه رفیع استیار است که او ناظر این منظر عالی است

خالی است حوالی حریم دل از اغیاراغیار کجا واقف این بود و حوالی است

جز نقش رخ دوست در آن دل نتوان یافتکان آینه از نقش جهان صافی و خالی است

در عالم او هیچ شب روز نباشدکاو برتر ازین عالم و ایام و لیالی است

در یکه از او جمله جهان گشت پدیدارآن درّ گرانمایه از آن بحر لآلی است

عالم بخط دوست کتابی است ولیکنمخفی است از آنکس که نه قاری و نه تالی است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ایمغربی کس را خبر از عالم دل نیستچه عالم دل زایل وعالم متعالی است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love