از سوادالوجه فی الدارین اگر داری خبرچشم بگشا و سواد فقر و کفر ما نگر

از سواد اینچنین کفر مجازی مردوارسوی دارالملک از کفر حقیقی کن سفر

کفر باطل حق مطلق را بخود پوشیده نیستکفر حق خودرا بخود پوشیده نیست ای پرهنر

تا تو در بند خودی حق را بخود پوشیدهبا چنین کفری ز کفر ما کجا داری دگر

آنکه از سرچشمه کفر حقیقی آب خوردبحر کفر هر دو عالم را تو پیشش چون نهر

چون بکلی یافت در شمس حقیقی مستتربدر گردید از ظهور نور خوشید آن قمر

کفر احمد چیست در شمس احد مخفی شدنچیست طاها مظ۶ر کل ظهور نور خور

پس بگویید کاف کفر ما ز طاها برتر استآنکه باشد از معانی و حقایق بهره ور

ایکه در بند قبول خاص و عامی روز و شبکفر و ایمان را رها کن نام این معنی مبر

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کفر و ایمان چون حجاب راه حقّند ای پسررو بسان مغربی از کفر و ایمان دگذر

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love