Dağlar küsüb
Neçə yazdı düşmür yolum,Yəqin dağlar küsüb məndən.Gedib öpüm, qurban olum,Yəqin dağlar küsüb məndən.
Çoxdan dağa-daşa yadam,Salmır qonum-qonşu yada.Əlim yatmır qoşmaya da.Yəqin dağlar küsüb məndən.
Kəklik uçmur çopur daşdan,Dağ kəlləri baxmır qaşdan.Bulaq tutqun, çay pərişan,Yəqin dağlar küsüb səndən.
Sağsağanlar səksəkəli, –Kim baltalı, kim gülləli?..Yarpaq gördüm qan ləkəli,Yəqin dağlar küsüb məndən.
Düzlərimə şöhrət Araz,Harayıma həsrət Araz.Gecikmisən, Məmməd Araz,Yəqin dağlar küsüb səndən.
Oktyabr, 1976
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/memmed-araz-daglar-kusub
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Kəlbin tək qapında payi-bəndəm mən,Sanma ki vəfada ya sənəm sənəm,
Qayıt indiSərsəri pərişlüm, qıyqac baxışlumMən sənə nə dedim, qız, qayıt indi
Ər kişiEy könül, hacətini etmə tələb hər kişidənGər durub şey diləsən, barı dilə ər kişidən
EylərEy ağalar məni niyə qınarsızEyləsə dərdimə bu dərman eylər