Vətən mənə oğul desə
Buyruqlara sığışmayan inaddım,Çox qanadlar yorub salan qanaddım.Ulduzlara yumruq düyüb, daş atdım;Nizamlara baş əyməzdi nizamım.
Qayaları haçalardı qüdrətim,Buludları parçalardı qüdrətim,Şimşəkləri qıçalardı qüdrətim,Yorulanda nur mizrablı ozanım.
O selablar seləliyim yalanmış,Ötən günlər çalağanmış, çalanmış.Bircə kövrək xatirələr qalanmış,Onu da ki, ha çevirim, ha sanım...
Vətən mənə oğul desə nə dərdim,Mamır olub qayasında bitərdim.Bu torpaqsız harda, nə vaxt, nə dərdim –Xəzanımdır, xəzanımdır, xəzanım.
Dünənimi döşdən asan deyiləm,Dünənimə qəbir qazan deyiləm.Ürəyimsiz kəlmə yazan deyiləm,Nə qədər ki, öz əlimdi yazanım.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/memmed-araz-veten-mene-ogul-dese
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Könlüm tutulur hali-müsəlmanı görəndəBu növ övzai-pərişanı görəndə
EylərEy tubi baxışın yıxdı aləmi,Xumar gözün gənə qiyamət eylər
Təcnis: Ey sülatin, nə xəşmlü baxırsanEy sülatin, nə xəşmlü baxırsanSən deyən günahkar yamən deyiləm
HandadıEy ağalar, həsrətini çəkərəm,Bu mələk mənzərim bilmən handadı.