Amsterdam şehrinde deniz kıyısında “ Göz yaşı kulesi” yücelir.Böyle diyorlar ki, kocaları tufanlı dalgalara gögs geren kadınlarbu kulelerle çıkıp göz yaşı akıtıb dua ederlermiş.Aklıma İkinci Cihan savaşından sonraki köylerimiz geldi, cebhe yollarına gözleri baka kalan köylerimiz..

Denizde balıkcı gemileri var,Gemiler denize çıxar her gece.Qadınlar sahilde durub boylanar,Erkekler tufanlı sulardan geçer.

Göz yaşı qüllesi ucaldın harda,Hardadır çöreyi daşdan çıxanlar.Deniz de yorulmaz, balıqçılar da,Yorulmaz sahilde durub baxanlar.

Belece uzanar aylar, fesilerİller de qışından, yazından keçer.Sularda hesrete qovuşan iller,Cavan gelinlerin nazından keçer.

Ümide çevrilen sahil uzaqdır,Orda üfüqlerin bükük qeddi var.Deniz de sulara çevrilen vaxtdır,Qemin sahil adlı serhed xetti var...

Dadmışam Vetende bu intizarı,Gör burada ağlıma gelirdi neler?Eliboş qayıdan cebhe yolları,Boynu eyri biten kendler, şeherler.

Gör nece tepeye çevrilib keder,Cavan gelinlerin gönyeyi çetin.Birce yaşlarından vaxt ötüb keçer,Azalmaz menzili bu mehebbetin.

Axır arzusunu dile getirdi,Ağlaya ağlaya gözden olanlar!-Neyleyek bizimki bele getirdi,Bize oxşamasın bizden olanlar.

Oyatma tezeden o yaddaşlarıOnsuz da arzular çilik çilikdi.Yollar kenarında qebir daşları,Nakam mezarların qulağı dikdi.

Uyuyur sevincle, keder yanaşı,Yerin bir üzü qış, bir üzü yazdır.Göz yaşı qüllesi her addım başı,Sevinç qülleleri heyf ki, azdır.

Esger yollarının üstünde bitenKendlerde göz yaşı qülleleri var.Erleri bir zaman cebhede iten,Qadınlar hele de Qerbe boylanar...

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets