Qalır
Ömür əldən çıxıb gedirNəyi varsa yığıb gedir.Su bulaqdan axıb gedirBulaq baxa baxa qalır.
Su durulur süzülürsəDüyün yoldu, çözülürsəNə Allahdan kəsilirsəYenə də Allaha qalır.
Alışan yanmaya bilir.Gedən dayanmaya bilir.Yatan oyanmaya bilirAy yatıb sabaha qalır.
Əlindəsə, döz ürək döz.Boşunamı kül olur köz?Birindən kül, birindən sözHərədən bir soyxa qalır.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/memmed-ismayil-qalir
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Divine love
Sən, Bayrağım! Yüksək şanlarınla enərkənMavi göyə bir duman gəldiyini gördüm bən.
رسول دید که جمعی گسسته افسارندبه چاره خواست کِشان رِبقَه در رِقاب کند
Dəyən bülbül pərinə daima gülzarsız qalsınDəyən bülbül pərinə daima gülzarsız qalsın,Salan aşiqləri pərgardən pərgarsız qalsın.
O sən idinMən bir gözəllik heykəli, dilbər, afət bir pəri,Xəyalımda təsvir edər, durardım çoxdan bəri