Mən bir kənd müəllimi,Sən də bir kolxozçu qız.Günəş kimi nur saçırİqbalımız, baxtımız.

Bu gün səhər düşündüm,Gedib dərin xəyala:Nə xəncərdir qaşların,Nə gözlərin piyala.

Nə duruşundan gözəlTərlana oxşayırsan,Nə də ki, yerişindənCeyrana oxşayırsan.

Soruşsalar niyə bəsMən sənə vurulmuşam.Eşqin asimanındaQanad çalan bir quşam?

Deyim ki, şux sevgilimİpəklərdən incədir?Şəkər kimi, bal kimi,Qənd kimi şirincədir.

Yox, səni oxşatmayımNə şəkərə, nə bala,Nə tərlana, turaca,Nə ceyrana, marala.

Sən bahar həyatımdaÇiçəklənən əməlsən,Sadəcə varlığınlaGözəllərdən gözəlsən.

Günəş batan zamanlarÇıxıram yol üstünə.Səni gördüyüm anlarDünya verilir mənə.

Bizim pambıq çölləriYavıqdır xeyli kəndə.Mənə uzaq görünürYolunu gözləyəndə.

Eşqə düşən könlümüEləmisən qərarsız,Mən səni çox sevirəm,Ay qarabuğdayı qız!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets