O bir gənc kolxozçudur, Ukrayna torpağından,Hələ məhsul dərməmiş ömrün bahar bağından.Doğma kolxozlarında dövləti, varı qaldı,Candan artıq sevdiyi nazlı bir yarı qaldı.Vətənindən didərgin saldılar bu gün onu,Ömründə qəm bilməyən azadlığın oğlunu.Dərd alıb pəncəsinə bu gün didir, dağıdır,

Qınamayın siz onu, ömrün qəmgin çağıdır!Kim bilir, bəlkə dünən, saçlarından sürülən,Döyülən, zorlanılan, əzabla öldürülən,Sarı saçlı nazənin sevimli cananıydı;Ah, bəlkə də, balaca qardaşımın qanıydıBir gülləylə qarlara tökülüb, açdı lalə;Qınamayın dərdlənib o gedəndə xəyalə!Haqlıdır kədərlənib baxarkən Vətən sarı,Bölüşür torpağını alman mülkədarları.Bu dərd vurdu yadından hər dərdini çıxardı,Bu dərd bir xəncər kimi odlu qəlbini yardı.Qoyun kədərlənsin o, təsəllilər hədərdir!Vətən dərdi, el qəmi, ən müqəddəs kədərdir!Bu kədər, ancaq onun əlinə vermiş yaraq,Bu qəzəblə o qanlı cəbhələri yaracaq,Dəhşətli bir intiqam aldıracaq bu kədər;Onu dağ tək hücuma qaldıracaq bu kədər!O, ovcunda sıxır, bax, qəzəbindən yarağı,Az qalır ki, çatlasın tüfənginin qundağı.Toxunmayın siz ona, təsəllilər hədərdir!Vətən dərdi, el qəmi, ən müqəddəs kədərdir!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Homeland