Yaşamaq eşqi
Bağda bir qonşumuz, xəstə qarı var,Yaşı, səhv etməsəm, doxsan beş olar.Yaxın adamları seçə bilməyir,İstidə, nə yaman soyuqdur deyir,Soyuqda, nə olub, niyə hər yeriBağladınız yenə? PəncərələriAçın hava gəlsin, qış ha deyildir,O, belə yaşayır bir neçə ildir.Oturdu, bir saat gedir xəyalaKi, necə, nə sayaq dursun yerindən.Söhbət zamanları Gülqəndab xalaRazılıq eləyir nəvələrindən.Onlar bu qarının əlindən tutur.Əgər su axtarsa deyirlər oturNənə, gətirərik indi sərin su.Mən də çox sevirəm onu doğrusu.Gəlmək istəyirdi qarı bir dəfəGünorta çağları bizim tərəfə.Bundan xəbər tutub, yeriyərək mənOna hörmət edib tutdum əlindən.Axı çox qocadır Gülqəndab xala.Osa, baxıb mənə, dedi: ay balaGörən gələrəmmi gələn il bağa?
Kim bilir gələrəm bir də, ya qismət?..Nə qədər bağlıdır insan torpağa?!Onun bu eşqinə elədim heyrət,Bir günə ümidi olmayan qarıArzulayır görə gələn baharı.Ondakı həvəsə qibtə elədim,Dalıb xəyallara, düşünüb dedim:İnsan! Ömr eləsən yüz min il yəqin,Tükənməz yenə də yaşamaq eşqin.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/memmed-rahim-yasamaq-esqi
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Salırsan baş çəkib ovc səmayə,Nəzər hiqarət cahanə, dağlar,
GördümNəmirli, Zəngəzur əhlin fəna işlər edən gördüm,Nə insan kəlməsin qanmış, nə bir düz yol gedən gördüm
Gəraylı: Məndən özgə gözəl yarımMəndən özgə gözəl yarımQədr-izzət bilən olmaz
Rubaiyat, 33سرمایهٔ خرمی بجز روی تو نیستوآرامگه خلق بجز کوی تو نیست