Ayaqlar gücdən düşdüŞah damarlar büzüşdü,Hey fəryad etdi bədən:– Ayaqdan dustağam mən!

Ayaqlarımdır məniBelə xəcil edən də,Yoxsa nə var ki məndə.İşdən, gücdən qalım mənEv dustağı olum mən?

Bunları eşidəndəAyaqlar dedi: – qafil,Bilmirsənsə eşit, bil:Hər bəla başdan gəlir,Başlar işləməyəndəAyaqlar işdən qalır.Bilmirsənmi, ey əfəl,Başın iflic olubdurBizdən lap çox-çox əvvəl.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets