Söz söyləyən zamandaDil yaman dolaşırdı,Kəlmələr arasındanÇox kəlmələr düşürdü.Fikirlər dəyişirdi.

Eşidənlər kimisi:Ona “pəltək” deyirdi,Biri “gödək” deyirdi,Biri “kötük” deyirdi,Biri “ütük” deyirdi.Dil dedi: – Ey insanlar!Nə kötüyəm, nə ütük,Nə pəltəyəm, nə gödək,Bunu biləsiz gərək:Deməyin bu nöqsanlarAncaq mənim işimdir,Fikirlərə dəyişikDon geydirən başımdır!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets