Nizami, sən neçə şah yola saldın,Kamal dünyasının şahı sən oldun.

Yatır adsız, sansız adı “ulular”,Süfrəsi ləzizlər, cibi dolular.

Çoxdan unudulmuş o hökmüranlar,O şahlar, sultanlar, “ulu” xaqanlar.

İndi taxt da sənin, tac da sənindir,Ömrünü xalqına həsr edənindir.

Gəlir yüzillərin dalından bu səs:Rahat yat ey adı, özü müqəddəs!

Sənət dünyasında ey şahlar şahı!Nizami, ey fikrin böyük Allahı!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Praise