Mujir al-Din Baylaqani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
شقیق النفس هات علی الشقائقشرابی کان بدین وقت است لایق
Mulamma' 24اتی النیروز محفوفا بهذا الحسن والاحسانتفضل واشرب الصهبا بهذا الروح والریحان
Mulamma' 27یا خلیلی اسقیانی یا خلیلی اسقیانواغیثانی بصرف الخمر عن صرف الزمان
Mulamma' 39یا ملک المغرب و المشرقمثلک فی العالم لم یخلق
Mulamma' 45غرب الشمس والهوی سکنیو سهیل بدا من الیمن
Tarkib-band 1یارب آن قامت چون سرو خرامان نگریدیارب آن عارض و آن زلف پریشان نگرید
Tarkib-band 7خسروا! دور فلک سخره فرمان تو بادطاق گردون گرهی از خم ایوان تو باد
Tarkib-band 17ای که موج سینه تو غوطه دریا دهدپرتو طبعت فروغ عالم بالا دهد
Rubai 2تا سایه فگند سرو آزاد بر آبتا عکس گل شکفته افتاد بر آب
Rubai 30عهدیست که جام می ندیدم بر دستنه عشرت پنج روزه وامن پیوست
Rubai 36هر زخم جفایی که فلک پنهان داشتزد بر دل ما از قضا فرمان داشت
Rubai 49گل از رخ گلرنگ تو تشویر خوردنرگس ز کمان ابروت تیر خورد
Rubai 52چون طبع تو با یار جفا می ورزددل در غم تو ز بیم جان می لرزد
Rubai 57بر عمر دراز شه علامت باشدرنج قدمش چو با سلامت باشد
Rubai 71لعل لبت ار به بوسه سرکش نبوداز دست تو یک پای بر آتش نبود
Rubai 86چون کار من از شهاب بر چرخ رسیدوز دست غمم به لطف خود باز خرید
Rubai 111تا کی غم وصل تو پر آوازه خورمبیدل ز تو اندوه بی اندازه خورم
Rubai 131آساید اگر شوی تو همخوابه منگوش فلک ستمگر از لابه من
Rubai 132کندم همه شب ریش ز عشقت تا تو!کافر شدی و نماند خونی با تو
Rubai 146آنکس که به چهره بوستانیست توییوانکس که به غمزه دلستانیست تویی
Qasida 10شاها تویی که خواجه گردون غلام تستهر کار کان به کام تو باید به کام تست
Qasida 16تن به مهر تو دل ز جان برداشتجان امید از همه جهان برداشت
Qasida 29زیوری از نو بدین چرخ کهن بر بستهاندگوهری شاهد برین دریای اخضر بستهاند
Qasida 34شاهد ما گر سر زلف معنبر بشکندقدر روز افزون کند بازار عنبر بشکند
Qasida 36این خر جبلتان که قدم بر قدم نهندبی معنی اند و در ره معنی قدم نهند
Qasida 46دوش که شد ماه نهان در غبارآن مه نو روی نمود آشکار
Ghazal 16دوش چون دست قدر مهر از در شب بر گرفتعقد گردون بیضه ای از عنبر شب بر گرفت
Ghazal 29با سر زلف تو مرا کار به جایی نرسددرد مرا گر تو تویی از تو دوایی نرسد
Ghazal 39تا لاله ز شوخی به جهان شور در افگنداز پرده بسی خسته دلان را بدر افگند
Ghazal 46مگذار تا توانی کز غم فغان برآرمترسم کز آتش دل دود از جهان برآرم