Majzub Tabrizi · Rubai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
مجذوب شناخت کار هر بیهده نیستمستی چه شناسد آن که در میکده نیست
Rubai 45روزی که ز دهر بر غرامت نرومآلوده به صد رنگ ندامت نروم
Rubai 47بر خاک فتاده سرو از رفتارتخاموش نشسته غنچه از گفتارت
Rubai 4دست تو چهها که با در خیبر کردبازوی تو دست چرخ را چنبر کرد
Rubai 5بر خاک نظر کرد که زر میسازمبر آب گره زد که گهر میسازم
Rubai 37در وقت زیارت نبی این دو ادااز شیعه بسی خوب نماید به خدا
Rubai 39از شاخ هنر بری توانی خوردنگر راه به عیب خود توانی بردن
Rubai 60جانا به شمارهای که من دانم و توپنهان به نظارهای که من دانم و تو
Rubai 2مجذوب دگر مجوش از راز محیطخاموش که قطره نیست دمساز محیط
Rubai 3از مرتبه نبی شرف دارد حُسناز رنگ رخ علی شعف دارد حُسن
Rubai 8تو غافل از آنی که تو را آنی هستبشناس نشان خود تو را شأنی هست
Rubai 11زآن می نخورد زاهد پاکیزهخصالکاین نشئه در آن نشئه وبال است وبال
Rubai 12درگاه تو یا علی شهان را کافیستاین قبله نماز آسمان را کافیست
Rubai 21مقصود فلک طوف زمین تو بودتسبیح ملک نقش نگین تو بود
Rubai 44در جیب دلم چاک و رفو بر سر همچون غنچه نشسته تو به تو بر سر هم
Rubai 46دنیا مطلب که عور میباید رفتنزدیک مشو که دور میباید رفت
Rubai 54تا نور خدا نقاب کرد از رخ دوراز نور نبی رنگ علی شد مشهور
Rubai 66مجذوب اگر با تو کسی جنگ کندآن کن که خجالتش به صد رنگ کند
Rubai 9دین آر به دست از پی دینار مرواز دیدن زر چو طفل از کار مرو
Rubai 15از آهن و نقره و طلا بیکم و کاستشد فهم که در کار ترش سهل بهاست
Rubai 18آنم که نهفته های و هویی دارمبا پای شکسته جست و جویی دارم
Rubai 20تا دیدهام از غم تو گریان نشوددرها به رخم ز فیض خندان نشود
Rubai 22مجذوب ز فکر بیش دلم سوختهایماز دست هوسها به ستم سوختهایم
Rubai 25مجذوب به عشق و عشق نازد به جنونمستان ز قدح شاد و من از کاسهٔ خون
Rubai 35روزی که رسی به پرسش این دلریشجانی که تو دادهای کنم تحفهٔ خویش
Rubai 38از من نه هزار پند یک پند شنوتا خجلت حاصل نکشی وقت درو
Rubai 41زن خنده به فکر ارشمندیس و مترسسر کن خبث ارسطالیس و مترس
Rubai 48تا شد ز نگاه تو جهانی از جادیوانه به شور رفت صحرا صحرا
Rubai 55ای قبله عاشقان جفا کمتر کنخون در دل انتظار ما کمتر کن
Rubai 62ای دل هرکس که بود از این سلسله رفتغافل منشین عمر تُنُک حوصله رفت