Majzub Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دارم به سر که خدمت پیر مغان کنمتا عیشها ز دولت بخت جوان کنم
Ghazal 251گل رنگ و رو ببازد گر در چمن درآییگوش از صدف کند در چون در سخن درآیی
Rubai 2مجذوب دگر مجوش از راز محیطخاموش که قطره نیست دمساز محیط
Rubai 5بر خاک نظر کرد که زر میسازمبر آب گره زد که گهر میسازم
Mufrad 8تا سلامترو شوی ای راهروآیت الکرسی بخوان و راه رو
Ghazal 13مژده ای دل که یار میآیدغم مخور غمگسار میآید
Ghazal 24با تبسم تا لبش تمهید احسان میکندغمزه شوخش به ایمایی پشیمان میکند
Ghazal 26تا چند آب حسرتم از چشم تر چکدخونآبه لاله لاله ز داغ جگر چکد
Ghazal 33آن زمان کاین فتنهها در عالم ارواح بوددر دبستان جنون درسم هو الفتاح بود
Ghazal 41آن زمان بهره ز نقل و می و جامت باشدکه لب ساقی خوشلهجه بکامت باشد
Ghazal 42مژده ای دل که بهار آمد و گل پیدا شدبر جنون زن که دگر منزل ما صحرا شد
Ghazal 44خوش آن که لبش جز به لب جام نباشداصلا خبرش از غم ایام نباشد
Rubai 45روزی که ز دهر بر غرامت نرومآلوده به صد رنگ ندامت نروم
Ghazal 46گر تیرگی بصر نباشدجز روی تو در نظر نباشد
Rubai 47بر خاک فتاده سرو از رفتارتخاموش نشسته غنچه از گفتارت
Ghazal 98مژده وصلم صبا آورد و گریانم هنوزنیش بر دل میزند اندوه هجرانم هنوز
Ghazal 112دلربایی که به جز لطف نباشد کارشصبر کن صبر که لطف است یقین آزارش
Ghazal 130........................
Ghazal 145روزگاری شد که من دردیکش میخانهاممشق درویشیست کار همّت شاهانهام
Ghazal 190مجنون تو را تا کی روی دگری دیدنبا ماه سخن گفتن در خواب پری دیدن
Ghazal 196دشمنی با ما به حرف دیگران دیگر مکنهر چه گوید مدعی در حق ما باور مکن
Ghazal 200به اصل و نسل مباهات ای پسر کم کنتو خویش را خلف دودمان آدم کن
Rubai 3از مرتبه نبی شرف دارد حُسناز رنگ رخ علی شعف دارد حُسن
Mufrad 4چه سود ای شیخ از این دکان رنگینعمل گر نیستت برخیز و برچین
Rubai 4دست تو چهها که با در خیبر کردبازوی تو دست چرخ را چنبر کرد
Chronogram 6قره العینی که احسان کرد دوستهمچو من او هم سگ درگاه اوست
Ghazal 7دردمندان تو از درد دوا یافتهاندزهرنوشان تو از زهر شفا یافتهاند
Ghazal 9روزی که فلک در خم چوگان تو گرددباید دو جهان عرصه میدان تو گردد
Ghazal 25مرا که با لب او نوبت سخن نرسداز آن چه باک که دستم به انجمن نرسد
Ghazal 31هر که آید به در میکده دیوانه کنندآشنا هر که شود از همه بیگانه کنند