Majzub Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چه پیچی در این عالم پیچ پیچکه خالیست از راحت و پر ز پیچ
Musammatحُسن را آیینهای در کار بودجوهر دل قابل دیدار بود
Ghazal 1..........................
Chronogram 1چون والد کمینه طواف مدینه کردمحرم به حج شدیم و مناسک تمام شد
Masnavi 2مگر کرد شاهی به وقتی شکاربه سرمنزل ژندهپوشی گذار
Chronogram 3چون که در سال هزار و شصت کرداز سعادت در نجف بختم نزول
Rubai 7زنهار که رخ نتابی از درویشانتا دور نباشی از دعای ایشان
Rubai 11زآن می نخورد زاهد پاکیزهخصالکاین نشئه در آن نشئه وبال است وبال
Rubai 12درگاه تو یا علی شهان را کافیستاین قبله نماز آسمان را کافیست
Rubai 15از آهن و نقره و طلا بیکم و کاستشد فهم که در کار ترش سهل بهاست
Rubai 18آنم که نهفته های و هویی دارمبا پای شکسته جست و جویی دارم
Ghazal 19روز عید آن شوخ اگر جولان کندشهر و صحرا را پر از قربان کند
Rubai 20تا دیدهام از غم تو گریان نشوددرها به رخم ز فیض خندان نشود
Rubai 21مقصود فلک طوف زمین تو بودتسبیح ملک نقش نگین تو بود
Ghazal 22دولت آن است که یارم ز در لطف در آیدقامتش بینم و کارم همه جا راست بیاید
Rubai 22مجذوب ز فکر بیش دلم سوختهایماز دست هوسها به ستم سوختهایم
Ghazal 23مهوشان دیوانهام با جام بیغش کردهاندیا به جای باده در پیمانه آتش کردهاند
Rubai 25مجذوب به عشق و عشق نازد به جنونمستان ز قدح شاد و من از کاسهٔ خون
Ghazal 27به یاد روی توام سال و ماه میگذردبیا که فرصت عمر نگاه میگذرد
Rubai 27مجذوب غنیمت است دریات دمیاز آه شرارهای و از اشک نمی
Rubai 29خواهی که همیشه باشدت نعمت و نازبا درد قناعت کن و با سوز بساز
Rubai 35روزی که رسی به پرسش این دلریشجانی که تو دادهای کنم تحفهٔ خویش
Rubai 38از من نه هزار پند یک پند شنوتا خجلت حاصل نکشی وقت درو
Rubai 41زن خنده به فکر ارشمندیس و مترسسر کن خبث ارسطالیس و مترس
Rubai 44در جیب دلم چاک و رفو بر سر همچون غنچه نشسته تو به تو بر سر هم
Ghazal 51مستان که دل بجز می و ساغر نبستهاندامید جز به ساقی کوثر نبستهاند
Rubai 55ای قبله عاشقان جفا کمتر کنخون در دل انتظار ما کمتر کن
Ghazal 56امشب که بیتو شیشه دمی جلوهساز بودبینورتر ز جبهه کاهلنماز بود
Rubai 62ای دل هرکس که بود از این سلسله رفتغافل منشین عمر تُنُک حوصله رفت
Ghazal 66ظاهراً از بنده حرفی با تو پنهان گفتهاندگوش کن من هم بگویم آن چه یاران گفتهاند