Majzub Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
سالی که حج به مطلب دل کرده آمدیماز مسجد الحرام سوی مسجد رسول
Rubai 6تا واهمه را ز دل نکردیم به دراین راه خطرناک نرفتیم به سر
Rubai 7زنهار که رخ نتابی از درویشانتا دور نباشی از دعای ایشان
Ghazal 14شب در نظرم بود که آن ماه برآمدخورشید مرادم به سحرگاه برآمد
Rubai 15از آهن و نقره و طلا بیکم و کاستشد فهم که در کار ترش سهل بهاست
Rubai 18آنم که نهفته های و هویی دارمبا پای شکسته جست و جویی دارم
Ghazal 19روز عید آن شوخ اگر جولان کندشهر و صحرا را پر از قربان کند
Rubai 20تا دیدهام از غم تو گریان نشوددرها به رخم ز فیض خندان نشود
Ghazal 21با ژندهای توان ساخت زرتار اگر نباشدبا کم توان به سر برد بسیار اگر نباشد
Ghazal 22دولت آن است که یارم ز در لطف در آیدقامتش بینم و کارم همه جا راست بیاید
Ghazal 23مهوشان دیوانهام با جام بیغش کردهاندیا به جای باده در پیمانه آتش کردهاند
Rubai 25مجذوب به عشق و عشق نازد به جنونمستان ز قدح شاد و من از کاسهٔ خون
Rubai 27مجذوب غنیمت است دریات دمیاز آه شرارهای و از اشک نمی
Rubai 36دنیا گر باغ و گر قفس بود گذشتگر خواب و خیال و گر هوس بود گذشت
Rubai 38از من نه هزار پند یک پند شنوتا خجلت حاصل نکشی وقت درو
Ghazal 43غم زلفت پریشان در دل دیوانه میگرددتهیدستی بیاد گنج در ویرانه میگردد
Rubai 49آن قوم که بر ستم دلیرند همهعاجزکش و فتنه و شریرند همه
Ghazal 53یا رب دلم از درد تو بیکار نگرددبیمار غم عشق تو بیمار نگردد
Ghazal 54کلبه احزان من بزم وصال تو باددیده حیران من محو جمال تو باد
Ghazal 59ای خوش آن ساعت که یارم از سفر پیدا شوددیده بختم به روی صبح دولت وا شود
Rubai 62ای دل هرکس که بود از این سلسله رفتغافل منشین عمر تُنُک حوصله رفت
Ghazal 66ظاهراً از بنده حرفی با تو پنهان گفتهاندگوش کن من هم بگویم آن چه یاران گفتهاند
Ghazal 70آنان که به فکر اعتبارنددر دیده اعتبار خارند
Rubai 70مجذوب تو اندیشهٔ هستی نکندپیداست که شعله میل پستی نکند
Ghazal 71سینه صافان ز غمت چشم تری یافتهاندپاکبینان ز نگاهت نظری یافتهاند
Rubai 72بیدوستیت به خضر ننگ است حیاتکافر هم گفت یا علی یافت نجات
Rubai 75جانا دل دوستان شکستن تا کیدر آتش دل بیتو نشستن تا کی
Ghazal 77سایهبان فتح و نصرت بال اقبال تو بادقاف تا قاف جهان در سایهٔ بال تو باد
Rubai 80قرآن که بود به راه دین رهبر ماآگاه بود ز حال خشک و تر ما
Ghazal 86عشق دریاییست من چون موج در وی بیقرارموج را در بیقراریها نباشد اختیار