Majzub Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
قدح زمرد و می لعل و دست ساقیسیمخزینهای به کف آوردهام به یک تسلیم
Ghazal 155صبح است و نمودهای جمالممی ده که مبارک است فالم
Ghazal 158من که دردیکش و بیساخته و بیباکمطاعت ساخته هرگز نکند غمناکم
Ghazal 159ز هر شأن و شوکت بس این عزتمکه از خاکساران این حضرتم
Ghazal 163مستیم و گنهکار و به جز آه نداریمباک از عسس و محتسب و شاه نداریم
Ghazal 171تا پای همت میرود از آرزو رم میکنمدست از تمنّا میکشم تسخیر عالم میکنم
Ghazal 175هر زمان از خون دل جام شرابی میزنمدر غم شکّرلبی بر آتش آبی میزنم
Ghazal 181ای دل بیا که مژده وصلی شنیدهامروز خوشی به طالع خود باز دیدهام
Ghazal 202خویش را تند و تلخ زود مکنآتش خشم را سجود مکن
Ghazal 203خویش را رسوای شهر و کوچه و بازار کنهمچو من با سادهرویان عشق ورز و کار کن
Ghazal 214روییست که عالم از تو دیدهیا گلشن هیچ کس ندیده
Ghazal 226ای مصحف جمال تو از رحمت آیتیبا عارض تو قصّه یوسف حکایتی
Ghazal 232نه با خورشید و مه این چرخ بازیگر کند بازیخم چوگان این بیدادگر با سر کند بازی
Ghazal 236باز در آتشم ز روی کسیمیکشد خاطرم به سوی کسی
Ghazal 239نیست با ادافهمان حاجت درافشانیشوق دیدنت دارم این قدر که میدانی
Ghazal 240تا شدم آشنای تنهاییفارغم از جفای تنهایی
Ghazal 243خرم دلی که در همه حالش نظر کنیآگه کسی که هم ز خودش بیخبر کنی
Ghazal 248با غمش عیش دو عالم میتوانی کرد هیچاره هر غم به این غم میتوانی کرد هی
Chronogram 2پدر را پس از فوت دیدم به خوابکه میگفت با من بهشتی شدم
Ghazal 3بیشوق تو کی واقف اسرار توان بودبیلطف تو کی از تو خبردار توان بود
شمارهٔ ۴تا شدهام سرخوش از خیال جمالتدر فرحآباد دل همیشه بهار است
Ghazal 5ماهی که لب نوشش خاصیت جان داردبییاد لبش بودن البته زیان دارد
Ghazal 6هر چند تماشا ز غرورش نتوان کردشادیم که دوری ز حضورش نتوان کرد
Rubai 14روزی که ز بیم جمله را دل خونستمنگر به گناه ما که چند و چونست
Ghazal 15نه تنها فارغم کرد از جهان دردز قید جان خلاصم کرد جان درد
Ghazal 16هر کجا صبر از دلی آن زلف کافرکیش بردچون تهیدستان مرا فکر محالاندیش برد
Rubai 16گاه از نفس سینه سوزان پیداستگاهی ز نگاه گرم خوبان پیداست
Ghazal 20یکرنگ تو را کجدل و ابلق نتوان کردحق را به فسون باطل و ناحق نتوان کرد
Rubai 24چون بیتو نگاهم به سیاهی پویداشکم به علاج رنگ کاهی پوید
Rubai 26ای کعبهروی که گرم راهی چون پیکهشدار که خاموشی به است از لبیک