Nasimi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بیخ شجر قدس مرا در جان استسر «انا» در میان او پنهان است
Rubai 40گر حرف به تو جمال خود بنمایدبر تو در گنج معرفت بگشاید
Rubai 55چون غنچه گل خنده زنانی، ای دلتو بی خبر از باد خزانی، ای دل
Rubai 74بنمود جمال ذات از روی چو ماهاز شادی او بر فلک انداز کلاه
Rubai 80خواهی که شراب اولیا نوش کنیباید سخن فضل خدا گوش کنی
Rubai 81واقف به خدا ز بی وقوفی نشویعارف به حق از طریق صوفی نشوی
Addendum 21ای جهان عشق بی رویت حرامهردم از ما بر رخ و زلفت سلام
Addendum 24چه مرغ است آن که دارد بیست و یک حرفنه پر دارد نه پا دارد نه، خود، سر
Addendum 26آن کتابی که پر ز اسرار استمنطق الطیر شیخ عطار است
Nə süni-paki-yəzdansan, a dilbərNə sün’i-paki-yəzdansan, a dilbər?Müsəvvərsən, müənbərsən, münəvvər!
Rəvanmıdır, rəvamıdır, həbibiRəvamıdır, rəvamıdır, həbibiKi, oda yandırasan mən qəribi?
Gözlərim yarın qəmindən axıdar dürdanəyiGözlərim yarın qəmindən axıdar dürdanəyi,Qəmdə yanar daima, gör aşiqi-pərvanəyi.
Dəryayi-mühütDəryayi-mühit cuşə gəldi,Kövn ilə məkan xüruşə gəldi.
Ghazal 12ای رخت از روی حسن آیینه گیتی نماوی قدت چون طوبی از خوبی به صد نشو و نما
Ghazal 18ای صفات تو عین موجوداتذات پاک تو مظهر ذرات
Ghazal 28من سر شادی ندارم با غم یارم خوش استمن مسیحا مذهبم با دیر و خمارم خوش است
Ghazal 30ای که از فکر تو پیوسته سرم در پیش استدل من بی لب لعل نمکینت ریش است
Ghazal 31گرچه چشم ترک مستت فتنه و ابرو بلاستاین چنین دلبر بلا و فتنه دیگر کجاست؟
Ghazal 44چشم تو فتنه ای است که عالم خراب اوستمستی دیر و باده ز جام شراب اوست
Ghazal 70می روم با درد و حسرت از دیارت، خیر باددل به خدمت می گذارم یادگارت خیر باد
Ghazal 76دست قدرت بر عذارت خال مشکین تا نهادجان فتاد از غم بر آتش، دل بر آن سودا نهاد
Ghazal 84در کوی خرابات مناجات توان کرددر طور لقا عیش خرابات توان کرد
Ghazal 90مشتاق گل از سرزنش خار نترسدجویان رخ یار ز اغیار نترسد
Ghazal 92ز تو چشم وفا داریم و هیهات این کجا باشدتمنای محال است این که خوبان را وفا باشد
Ghazal 95شب قدر بی قراران سر زلف یار باشدمه عید نیکبختان رخ آن نگار باشد
Ghazal 100ندانم تا دگربار این دل ریشم چه شیدا شدمگر عکس رخ دلبر به جان باز آشکارا شد
Ghazal 118یار ما صاحب حسن است جفا چون نکندمی کند، خوب، جفا دلبر ما، چون نکند
Ghazal 145ساقی سیمین برآمد باده میباید کشیدحرف رندی بر سر سجاده میباید کشید
Ghazal 146شرح غم دل ما با یار ما که گوید؟گر محرمی نباشد جان غصه با که گوید؟
Ghazal 156اگر او او نماید ید رخ چون مه مه و خور خورشود ود از جمالش لش مه و خور خور منور ور