Nasimi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دردمندان تو اندیشه درمان نکنندمستمندان غمت فکر سر و جان نکنند
Ghazal 128صور دمم تا همه بی جان شوندجان چو نماند سوی جانان شوند
Ghazal 129حق بین نظری باید تا روی مرا بیندچشمی که بود خودبین، کی روی خدا بیند
Ghazal 141بیا که بیتو مرا این جهان نمیبایدبه جز وصال تو ما را جنان نمیباید
Ghazal 160بر سر کوی تو دارم سر سربازی بازصید شد مرغ ظفر، چون نکند بازی باز؟
Ghazal 162ز من که طایر قافم نشان عنقا پرسز من که ماهی عشقم رسوم دریا پرس
Ghazal 163ای صورت جمالت بر لوح جان منقشهستم ز فکر زلفت آشفته و مشوش
Ghazal 167صراحی میزند هردم انالحقبده ساقی می جام مروق
Ghazal 169تا شنیدم سخن فضل خدا در کپنکمست و مجنون شدهام بی سر و پا در کپنک
Ghazal 170دولت وصل تو را یافتهام در کپنکنظر لطف خدا یافتهام در کپنک
Ghazal 176بر من جفا ز غمزه یار است والسلامخون در دلم ز جور نگار است والسلام
Ghazal 185در خمارم ساقیا! جام جمی میبایدممحرم همدم ندارم، همدمی میبایدم
Ghazal 195شبی چون شمع می خواهم که پیش یار بنشینمولی آن روز دولت کو که با دلدار بنشینم
Ghazal 196ما حاصل از حیات رخ یار کردهایمعهدی به یار بسته و اقرار کردهایم
Ghazal 198ما مرید پیر دیر و ساکن میخانهایمهمدم دُردیکشان و ساغر و پیمانهایم
Ghazal 210حدیث لعل تو نتوان بدین زبان گفتنبدین زبان سخن جان نمی توان گفتن
Ghazal 211تو رسم دلبری داری و دانی دلبری کردنولیکن من ز تو مشکل توانم دل بری کردن
Ghazal 215طالب یار، اول او را یار میباید شدنبعد از آن با عشق او، در کار میباید شدن
Ghazal 240نگارا بیسر زلفت پریشانم، به جان توبه جز زلفت نمیخواهد دل و جانم، به جان تو
Ghazal 243دویی شرک است از آن بگذر، موحد باش و یکتا شووجود ما سوی الله را به لا بگذار و الا شو
Ghazal 246با غیر مگو حالم، کاغیار نداند بهپروانه آن شمعم، گر نار نداند به
Ghazal 247باز آمد آن خورشید جان در رخ نقاب انداختهوز عنبر تر برقعی بر آفتاب انداخته
Ghazal 249ماییم دل ز عالم بر زلف یار بستهاز دست پرنگارش دل در نگار بسته
Ghazal 252ای رخ ماه پیکرت شاهد بر پری زدهحسن تو در جهان جان تخت سکندری زده
Ghazal 253ای به میان دلبران زلف تو بر سر آمدهگل ز رخ تو منفعل، لاله به هم برآمده
Ghazal 257تا بر اطراف سمن مشک ختن ریختهایدر گل آتش زدهای، آب سمن ریختهای
Ghazal 264یارب، ای سرو من! امشب در کنار کیستی؟دوش بودی یار من، امروز یار کیستی؟
Ghazal 265ای ز قیام قامتت هر طرفی قیامتیجز تو که دارد این چنین خوب و لطیف قامتی
Ghazal 268گر کنی قبله جان روی نگاری، باریور بری عمر به سر با غم یاری، باری
Ghazal 270گمان مبر که به صد جور و صد دل آزاریدل من از تو برنجد مگر به بیزاری