Awhadi Maraghai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
پیشتر از عاشقی عافیتی داشتمبر تو چو عاشق شدم آن همه بگذاشتم
Ghazal 496من بادهٔ عشق نوش کردمچون مست شدم خروش کردم
Ghazal 516گر او پیدا شود بر من به شیدایی کشد کارمو گر من زو شوم پنهان به پیدایی کشد زارم
Ghazal 524صد بار ز مهرت ار بمیرمیک ذره دل از تو بر نگیرم
Ghazal 547درهجر تو درمان دل خسته ندانمزان پیش که روزی به غمت میگذرانم
Ghazal 549نبودم مرد این میدان و آورد او به میدانمچو گویم کرد سرگردان و میبازد به چوگانم
Ghazal 564تیر تدبیر تو در کیش ندارم، چه کنم؟سپر جور تو با خویش ندارم، چه کنم؟
Ghazal 591کجاست منزل آن کوچ کرده؟ تا برویمچو بادش از پی و چون برقش از قفا برویم
Ghazal 610کأس می در دست و کوس عشق بر بامستمانچون بود انکار با می خواره و با مستمان؟
Ghazal 628باغ جهان روی تست، رای گلستان مکنطیرهٔ سنبل مخواه، طره پریشان مکن
Ghazal 630نفسم گرفت ازین غم، نفسی هوای من کنگرهام فتاد بر دم،به دمی دوای من کن
Ghazal 633خلاف دشمنان روزی نظر بر دوستان افگنحسودان را بخوابان چشم و بندی بر زبان افگن
Ghazal 661ای دلبر سنگین دل، فریاد ز دست تودستی، که دل من شد بر باد ز دست تو
Ghazal 664درین لشکر، که میبینی، سواری نیست غیر از توکسی دیگر درین عالم به کاری نیست غیر از تو
Ghazal 667ای آنکه، نیست جز بر یار انتعاش توبس میخروشد آن سخن دلخراش تو
Ghazal 688دل سرای خاص شد، از مجلس عامش مگوجان چو بر جانان رسید، از پیک و پیغامش مگو
Ghazal 696ای از دهان تنگت شهری شکر گرفتهنام رخ تو گل را از خاک برگرفته
Ghazal 705یا به نزد خویشتن راهم بدهیا مجال ناله و آهم بده
Ghazal 706شب شد، به مستان اندکی تریاک بیداری بدهرندان سیکی خواره را گر ساغری داری، بده
Ghazal 711آنکه میخواست مرا بیدل و بییار شدهزود بینم چو خودش عاشق و غمخوار شده
Ghazal 722ماییم و خراباتی پر بادهٔ جوشیدهجز رند خراباتی آن باده ننوشیده
Ghazal 723چمن پر گهر شد ز باران ژالهزمین پر کواکب ز یاقوت لاله
Ghazal 731بسیار دشمنست مرا و تو دوست نهبا دوستان خویشتن اینها نکوست؟ نه
Ghazal 743آن خط عنبرین که چو آبش نبشتهایمشک ختاست، گر چه صوابش نبشتهای
Ghazal 766ما را چو توانی که ز خود دور فرستیاین نیز توانی که بما نور فرستی
Ghazal 768چون فتنه شدم بر رخت، ای حور بهشتیرفتی و مرا در غم خود زار بهشتی
Ghazal 773سوگند من شکستی، عهدم به باد دادیبا این ستیزه رویی روز و شبم به یادی
Ghazal 775نقشی ز صورت خود هر جا پدید کردیپس عشق دیدن آن در ما پدید کردی
Ghazal 779ببر دل از همه خوبان، اگر خردمندیبه شرط آنکه در آن زلف دلستان بندی
Ghazal 788ز تورانیان تنگ چشمی سواریدر ایران به زلف سیه کرد کاری