Parvin E'tesami · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای شده شیفتهٔ گیتی و دورانشدهر دریاست، بیندیش ز طوفانش
Qasida 41بسوز اندرین تیه، ای دل نهانیمخواه از درخت جهان سایبانی
Poem 125به گربه گفت ز راه عتاب، شیر ژیانندیدهام چو تو هیچ آفریده، سرگردان
Qasida 23ای سیه مار جهان را شده افسونگرنرهد مار فسای از بد مار آخر
Qasida 31حاصل عمر تو افسوس شد و حرمانعیب خود را مکن ایدوست ز خود پنهان
Poem 60قاضی کشمر ز محضر، شامگاهرفت سوی خانه با حالی تباه
Qasida 9گویند عارفان هنر و علم کیمیاستوان مس که گشت همسر این کیمیا طلاست
Qasida 11آنکس که چو سیمرغ بی نشان استاز رهزن ایام در امان است
Poem 139مادر موسی، چو موسی را به نیلدر فکند، از گفتهٔ رب جلیل
Qasida 39ای شده سوختهٔ آتش نفسانیسالها کرده تباهی و هوسرانی
Poem 48کاهلی در گوشهای افتاد سستخسته و رنجور، اما تندرست
Poem 78به جغد گفت شبانگاه طوطی از سرِ خشمکه چند بایدت اینگونه زیست سرگردان
Poem 136دزد عیاری، بفکر دستبردگاه ره میزد، گهی ره میسپرد
Poem 25بلبلی از جلوهٔ گل بیقرارگشت طربناک به فصل بهار
Qasida 40اگر روی طلب زائینهٔ معنی نگردانیفساد از دل فروشوئی، غبار از جان برافشانی