Qasim Anvar · Rubai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
تا در پی مخزن معانی رفتیمدر بحر محیط لامکانی رفتیم
Rubai 34هر چند که در مرتبه ما میرانیمانصاف توان داد که ما میرانیم
Rubai 4دل عاشق چشم ترک مستانه تستتو شمعی و عالم همه پروانه تست
Rubai 35هرچند که در مرتبه مامورانیمبس ظاهر و پیداست که ما میرانیم
Rubai 1من بنده روی توام، ای باده پرستوز نرگس مخمور تو جانم شده مست
Rubai 2گر جانم گویم، عاشق پیشین شماستور دل گویم، بنده مسکین شماست
Rubai 6گفتم:بهزار دل ترا دارم دوستدر خنده شد از ناز که:این شیوه نکوست
Rubai 18ای شاه جهان،از تو نیاید آزاردانا دل و عالمی و بختت بیدار
Rubai 27هرچند ترا از اهل ایمان دارمدر معنی این مسئله برهان دارم
Rubai 44از لذت عاشقی چومسرور شویدر لشگر عاشقان چو منصور شوی
Rubai 5عاشق که سمندر نبود خر کوفستصوفی که قلندر نبود موقوفست
Rubai 9هر دل،که ز سر کارآگاهی یافتدر ملک جهان ز ماه تا ماهی یافت
Rubai 13یک چند مرا پیر خرد گفتی پند :هان!تانکنی به مهرورزی پیوند
Rubai 14آن روز که این گنبد مینا بستندوین طارم نه سپهر اعلا بستند
Rubai 17از بهر تو آمدم ببازار وجودوز بهر تو می روم بر آثار وجود
Rubai 19معشوقه به هر صفت که آید به ظهوراز ظلمت محض، یا خود از خالص نور
Rubai 20ای ساعد لطف شاه از روح تو بازمحبوب خدا،طایر عالی پرواز
Rubai 25گر کافر و مؤمنم،که بر دین توامگر نیک و بدم، بنده مسکین توام
Rubai 29آن کس که ز یار خود بریدهست منمآن کس که ز زهر غم چشیدهست منم
Rubai 31ای دلبر دلدار، طلب گار توایمای منبع انوار، طلب گار توایم
Rubai 38بر گریه و بر زاری من رحمت کنبر مفلسی و خواری من رحمت کن
Rubai 40سر رشته اختیار از دست مدهیعنی سر زلف یار از دست مده
Rubai 45از آتش عشق تو شدم شیداییای روشنی دیده هر بینایی
Rubai 46ای سرو ریاض آشنایی که توییوی شمع طراز روشنایی که تویی
Rubai 3تا بر سر کوی عاشقی منزل ماستسر ازلی و ابدی حاصل ماست
Rubai 7هرچند که در زمانه یک محرم نیستبنیاد اساس دوستی محکم نیست
Rubai 8یک لحظه دلم را سر هشیاری نیستبا هشیاران مرا سر یاری نیست
Rubai 16چون باده بما داد،علی رغم حسودخوردیم،اگرصاف،اگر دردی بود
Rubai 28در دل هوس روی نگاری دارمدر سر ز می عشق خماری دارم
Rubai 30از هر طرفی چهره گشایی،که منمدر هر نفسی جلوه گر آیی،که منم