Qasim Anvar
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
خانه ما روضه شد،چون مقدم رضوان رسیددیده روشن شد،چو بوی یوسف کنعان رسید
Ghazal 473ما عاشق و رند و پاکبازیمدر قبله عشق در نمازیم
Rubai 34هر چند که در مرتبه ما میرانیمانصاف توان داد که ما میرانیم
Ghazal 449خیالست این که: من بی یار باشممحالست این که: بی دلدار باشم
Rubai 33تا در پی مخزن معانی رفتیمدر بحر محیط لامکانی رفتیم
Ghazal 80دلدار یار ماست، غمش غمگسار ماستدر غار وحدتیم و همو یار غار ماست
Ghazal 170بخون آغشته ام، درمان من چیست؟عجب آشفته ام، سامان من چیست؟
Ənisül-arifin, 10یک صفت عجب آمد این اماره رابوالعجب عفریت مردم خواره را
Qit'a 30حکمت یونانیان حصار نگردداز ضرر تند باد قهر خدایی
Ghazal 55«ستة ایام » گفت و «سبع سماوات »«ثم علی العرش استوا» است نهایات
Ghazal 157عاشق قرین مهر و وفا هرکجا که هستعارف قرین صدق و صفا هر کجا که هست
Ghazal 158بکوی عاشقان بت خانه ای هستدر آنجا دلبر جانانه ای هست
Ghazal 160براه پیر مغان رو، که راه سرمستیستخلاف پیر مغان ره مرو، که سرپستیست
Ghazal 161در جمله ذرات جهان لمعه حسنیستمن با تو بگویم، که ترا پرتو حس نیست
Ghazal 163رخسار تو چون آینه صورت و معنیستدر صبح جبینت همه انوار تجلیست
Ghazal 176حلقه بر در مزن، که بارت نیستخانه کمتر طلب، که جارت نیست
Ghazal 177حلقه بر در مزن، که راهت نیستجان تسلیم عذر خواهت نیست
Ghazal 183بی یاد دوست در دل مستان سرور نیستبی روی او بکعبه و بت خانه نور نیست
Ghazal 291ازکف ساقی جان باده چو در جام آمدجان بیمار مرا وقت سر انجام آمد
Ghazal 451بحمدالله من از دردی کشانمز ذوق درد دردش جان فشانم
Ənisül-arifin, 17کرده است از لطف خود یزدان ماهر صفت چون گوی در چوگان ما
Ghazal 138بوی جان میآید از باد صبا، این بو چه بوست؟مشک را این حد نباشد، نکهت گیسوی اوست
Ghazal 166گر جمله تویی تو، نیک و بد چیست؟ور جمله منم، پس این عدد چیست؟
Ghazal 172عاشق روی ترا خرقه و زنار یکیستساکن کوی ترا کعبه و خمار یکیست
Ghazal 184عاشقان در جمع با یارند و این بس دور نیستپیش دوران طریقت این سخن مشهور نیست
Ghazal 335از افق مکرمت صبح سعادت دمیدمحو مجازات شد،شاه حقیقت رسید
Ghazal 356با ما سخن از خرقه و سجاده مگوییداز ما بجز از شیوه مستانه مجویید
Ghazal 364بیا، بیا، که غریبیم و عاشقیم و نزاربیا، بیا، که نداریم بی تو صبر و قرار
Ghazal 425طلبکاری ز حد بگذشت و ما محروم و نامحرمدریغ این جان محروم از جراحتهای بیمرهم!
Ghazal 448عیسی بظهور آمد، من مرده چرا باشم؟ایام بهار آمد، پژمرده چرا باشم؟