براه پیر مغان رو، که راه سرمستیستخلاف پیر مغان ره مرو، که سرپستیست

مگو حکایت حس را و بگذر از محسوسکسیکه سخره حس مانده است معتزلیست

دلا، تو جام مئی، لیک جام بحر آشامکه جام تو ز شراب خدای لب بلبیست

بنوش باده، که این باده از حجاز آمداگر بکاسه چینی و شیشه حلبیست

اگر ز حیدر صفدر کسی سؤال کندبگو: برغم خوارج علی مستعلیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز قاسمی سخنی گر رود بصدر عقولنگاه دار، که این رمز نکته نبویست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern