رخسار تو چون آینه صورت و معنیستدر صبح جبینت همه انوار تجلیست

هم جذبه او بود که دل مست لقا شدمجنون چه کند؟ کین کشش از جانب لیلیست

پیوسته ز سودای تو مستیم و خرابیمما را بتو صد گونه تولی وتمنیست

هرجام که از دست تو آید همه نوشستاین دور نه جورست، که در دور تو اولیست

تا جلوه دیدار تو عشاق تو دیدنداز هر طرفی بانگ تقدس و تعالیست

ما رو بتو داریم، که مرآت شریفیدر روی تو خود قاعده روی و ریا نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. هر دل، که چو قاسم بجمالت نشود شاددر قاعده نشائه او صورت دعویست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern