عاشق روی ترا خرقه و زنار یکیستساکن کوی ترا کعبه و خمار یکیست

هرکه دیدار خدا دید، مسلم داردکه بتحقیق و یقین دیده و دیدار یکیست

همه جا، از همه رو، روی نماید لیکنهمه جا، از همه رو، آن بت عیار یکیست

تو بهر شش غلطی، خواجه، که در خلوت یارعشق و عاشق، می و ساقی، دل و دلدار یکیست

مانعی نیست درین راه، دل خود باز آرتا ببینی بیقین خانه و بازار یکیست

یا رب، آن چه حالیست؟ که منصور مدامبر سر دار همی گفت که: دردار یکیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم از کثرت و ظلمت چو برون رفت تمامگفت: «قد اقسم بالله » که انوار یکیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love