پیوسته دلم در غم آن یار گرامیستجان و دل ما مایل آن مجلس سامیست

ای دوست، اگر عارف راهی نخوری غمدرد دل ایام نصیب دل عامیست

چون نام تو در نامه بدیدیم شکفتیمجان و دل ما عاشق آن نامه نامیست

هر دل که نشد در طلبش فانی مطلقنه پیر هری باشد و نه احمد جامیست

گر ملک دو عالم بتو بخشند، درین راههان تا نشوی غره که آن مایه خامیست

در راه یقین زاهد و عابد همه خامندگر عاشق صادق شوی آن وصف تمامیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم، اگر آن خواجه شد، این میر، چه باشد؟تو بنده ره باش، که کار تو غلامیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love