میان مجلس رندان حدیث فردا نیستبیار باده، که حال زمانه پیدا نیست

مگر بمجلس ما محتسب نیاز آردکه ناز را نخرند از کسی که زیبا نیست

دگر ز عقل حکایت بعاشقان منویسبرات عقل بدیوان عشق مجرا نیست

بیار باده، که بنیاد عمر بر بادستبدرد درد بسازیم، اگر مصفا نیست

نگاهدار ادب در طریق عشق و مترساگرچه دوست غیورست، بی محابا نیست

اسیر لذت تن مانده ای وگرنه تراچه عیشهاست که در ملک جان مهیا نیست؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز طعن مردم بیگانه، قاسمی، چه خبر؟ترا که از غم جانان بخویش پروا نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love