گر دیر سومنات بود، گر صوامعستهر جا که هست لمعه روی تو لامعست

ذرات کاینات، که آیات حسن تستمجموع در صحیفه انسان جامعست

وصف جمال تست غزلهای بلبلانمستی است زین سماع کسیرا که سامعست

هر ذره ناطقست باوصاف آن جمالذکر جمیل تست که ورد مجامعست

پرشد کنار و دامنم از در شاهواراز بحر دل،که از صدف چشم دامعست

بنیاد صبر و طاقتم از بیخ برفکندهجران جان گداز، که تلخست و قامعست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم وصال خواهد و مرگ رقیب نیزیا رب، تو عالمی که فقیرست و طامعست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love