نی چو بنالید، بگفتا: نیمباده بجوش آمد و گفتا: میم

عشق و وفا گفت که: من ثابتمفقر و فنا گفت که: من لاشیم

نوبت شادیست، گه عشرتستباده بنوشیم بپهنای یم

گر ز کف ساقی جان می خوریبر سر افلاک بر آری علم

من نشناسم ملک الموت چیست؟جان بسوی حضرت جانان دهم

رو ننماید بتو از هیچ رویتا نکنی در طلبش سر قدم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. من نتوانم که گریزم ز عشقبر سر قاسم قلم این زد رقم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love